Ο ρόλος της αυτοδιοίκησης στην τοπική ανάπτυξη

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Τα κείμενα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της· Επιτροπής Περιφερειών τονίζουν την αναγκαιότητα συμμετοχής και τον ρόλο της περιφερειακής διοίκησης και της τοπικής αυτοδιοίκησης στην .προγραμματική περίοδο 2007/2013.

Η συμβολή της τοπικής αυτοδιοίκησης στην αποτελεσματική προώθηση των στόχων και προτεραιοτήτων του ΕΣΠΑ εντάσσεται:

  • Στην περιφερειακή ανάπτυξη και την ανάπτυξη των πόλεων και της αγροτικής ενδοχώρας.
  • Στην ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας, της καινοτομίας και της κοινωνίας της γνώσης.
  • Στην πρόσκληση επενδύσεων, την ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.
  • Στην προστασία του περιβάλλοντος και την αειφόρο ανάπτυξη.
  • Στη βελτίωση της προσβασιμότητας σε τοπικό επίπεδο και των υπηρεσιών της τοπικής αυτοδιοίκησης στους πολίτες.
  • Στην ψηφιακή σύγκληση και τη βελτίωση της διοικητικής ικανότητας των ΟΤΑ.

Για εμάς όλα αυτά αποτελούν οδηγό στην υπεύθυνη πολιτική. Μέλημα μας ο σχεδιασμός και η οργάνωση για υλοποίηση έργων και ενεργειών που θα αλλάξουν τη ζωή των συντοπιτών μας και θα τονώσει το ενδιαφέρον των νέων ώστε να επιλέγουν το Κιλκίς ως τόπο εργασίας και κατοικίας.

 

Δ' ΚΠΣ(ΕΣΠΑ) και Τοπική Αυτοδιοίκηση

Η μακροχρόνια εμπειρία της περιφερειακής ανάπτυξης, έχει αναδείξει τους περιφερειακούς - τοπικούς παράγοντες ως καθοριστικούς για την ανάπτυξη. Για την Τοπική Αυτοδιοίκηση η σωστή αξιοποίηση του Δ' ΚΠΣ με στόχο την ισόρροπη ανάπτυξη και βελτίωση της ζωής των τοπικών κοινωνιών αποτελεί ένα μεγάλο στοίχημα Είναι λογικό λοιπόν ότι οι περιφέρειες χρειάζονται βοήθεια για να ξεπεράσουν  τις  αδυναμίες τους  και   να   αναπτύξουν τα   συγκριτικά   τους πλεονεκτήματα ώστε να μπορέσουν να ανταγωνίζονται τόσο "εντός όσο και εκτός της εσωτερικής αγοράς.

Αυτός είναι και ο λόγος που από την πρώτη στιγμή η ΚΕΔΚΕ, κατέστησε σαφές ότι διεκδικεί ουσιαστικό λόγω στις διαδικασίες κατάρτισης του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου Ανάπτυξης.

Οι βασικοί άξονες τους οποίους έθεσε και πάνω στους οποίους θα πρέπει να γίνει η όποια διαβούλευση είναι οι εξής:

-  η ουσιαστική συμμετοχή της και μάλιστα σε αποκεντρωμένο επίπεδο

-  η ενίσχυση «αδικημένων περιοχών», με απονομή περισσοτέρων κονδυλίων σε αυτές και ασφαλώς περισσότερες ευκαιρίες στους ανέργους

-  η περιφερειακή ανάπτυξη με διαδικασίες αποκέντρωσης και αποσυγκέντρωσης Στόχος μέσα από το Δ' ΚΠΣ να προχωρήσουμε σε αποκέντρωση και ανάπτυξη της οι­κονομικής δραστηριότητας. Όπως διευκρινίζεται μάλιστα η αποσυμφόρηση της πρωτεύουσας και η ισόρροπη ανάπτυξη των περιφερειών δεν αφορά μόνο τις υποδομές και τα έργα, αλλά κυρίως στο ανθρώπινο δυναμικό και την παροχή υπηρεσιών. Είναι γνωστό ότι στο λεκανοπέδιο υπάρχει συγκέντρωση μιας «αφρόκρεμας» δυναμικού καθώς εκεί βρίσκεται η πλειοψηφία τον πανεπιστημίων και των επιχειρήσεων. Μία λύση προς αυτή την κατεύθυνση θα ήταν η ύπαρξη μεγάλων Αναπτυξιακών Εταιρειών στις πρωτεύουσες των Περιφερειών που θα λειτουργούσαν ως μηχανισμοί στήριξης και εξασφάλισης ικανών στελεχών. Παράλληλα άξονα ανάπτυξης θα αποτελέσει και η ικανότητα της Αυτοδιοίκησης να προχωρήσει σε σωστές συνεργασίες εντός και εκτός συνόρων. Οι ΟΤΑ πρέπει να είναι έτοιμοι για συνεχόμενες πλέον συνεργασίες, όχι μόνο σε τοπικό επίπεδο αλλά κυρίως σε ευρωπαϊκό. Άρα η συμμετοχή τον εκτελεστικών οργάνων των ΟΤΑ στην καλή προετοιμασία του Δ' ΚΠΣ είναι αναγκαία για τον ορθό σχεδιασμό του συνόλου των προγραμμάτων και ίσως ο βασικός σκοπός δεν είναι πλέον η εξασφάλιση! περισσότερων πόρων στο Δ' ΚΠΣ, αλλά τουλάχιστον η ελαχιστοποίηση των απωλειών, που ενδεχομένως θα προκύψουν κατά την υλοποίηση των παρεμβάσεων.

Ένα από τα κριτήρια χάραξης του Δ' ΚΠΣ εξάλλου, θα αφορά την ενίσχυση των ορεινών και νησιωτικών περιοχών. Αυτό σημαίνει ότι μικροί ΟΤΑ είναι αυτοί που στην ουσία θα αποτελούν τους μελλοντικούς τελικούς δικαιούχους και είναι αυτοί οι οποίοι θα βρεθούν μπροστά στην υλοποίηση δράσεων με θέματα οικονομικής και πολιτικής συνοχής, πολιτικής γειτονίας, όπως και σε τομείς ασφάλειας, μετανάστευσης.

Συμπερασματικά οι αρχές της Αυτοδιοίκησης όλων των βαθμίδων μέσω των συνεργασιών θα πρέπει να προβλέψουν αλλά και να προωθήσουν την ανταγωνιστικότητα και την ελκυστικότητα τους με σκοπό την "ισόρροπη και αρμονική ανάπτυξη τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και σε διασυνοριακό αλλά και διακρατικό.

Σε κάθε περίπτωση πάντως για να καταφέρουν οι περιφέρειες να διατηρήσουν, στην διευρυμένη πλέον Ευρώπη, την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση εντός ενός ανταγωνιστικού περιβάλλοντος χρειάζεται σε πρώτο στάδιο να ικανοποιηθούν δύο σύνολα προϋποθέσεων. Το πρώτο αφορά στην ύπαρξη κατάλληλων επιπέδων υλικής υποδομής (αποδοτικές μεταφορές, τηλεπικοινωνίες και ενεργειακά δίκτυα, καλές περιβαλλοντικές εγκαταστάσεις) και ανθρωπίνου κεφαλαίου (ένα εργατικό δυναμικό με τα απαιτούμενα επίπεδα δεξιοτήτων και κατάρτισης). Το δεύτερο αφορά στο ότι στη νέα, βασισμένη στη γνώση οικονομία, οι περιφέρειες πρέπει να έχουν την ικανότητα να καινοτομούν και να χρησιμοποιούν αποτελεσματικά την υφιστάμενη τεχνογνωσία και τις νέες τεχνολογίες, καθώς επίσης να ακολουθούν μία πορεία ανάπτυξης που να είναι αειφόρος από περιβαλλοντικής σκοπιάς. Η επίτευξη και των δύο αυτών συνόλων προϋποθέσεων απαιτεί ένα αποτελεσματικό και διοικητικό πλαίσιο την ενίσχυση της ανάπτυξης.

Τέλος θα πρέπει να σημειωθεί ότι η αξιοποίηση των τοπικών αναπτυξιακών πλεονεκτημάτων βασίζεται στη συντονισμένη προσπάθεια περισσοτέρων του ενός παραγόντων ( κεντρικής , περιφερειακής και τοπικής διοίκησης, κοινωνικών και οικονομικών εταίρων, επιχειρήσεων κ.λπ.). Συνεπώς η μορφή και το περιεχόμενο της διακυβέρνησης είναι ένα ακόμη ζητούμενο έτσι ώστε, να αναδειχθούν οι περιφερειακές δυνατότητες

Για το σκοπό αυτό απαραίτητη είναι η ισχυροποίηση της συμμετοχικής πολιτικής με εταίρους από όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης, που ενεργά λαμβάνουν μέρος στη διαδικασία επεξεργασίας αναπτυξιακής πολιτικής της χώρας μας, έτσι ώστε να αναδειχθεί η διαφορετικότητα της.

 gnorimia-me-kilkis  kilkis2013