Η συμμετοχή των νέων στη δημόσια ζωή - Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Γενικά, η ευρωπαϊκή νεολαία επιθυμεί να προωθήσει τη δημοκρατία και κυρίως να συμμετέχει σε αυτή δραστήρια. Άλλα έχει δημιουργηθεί δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς. Οι νέοι αφιερώνονται λιγότερο από ότι στο παρελθόν στις παραδοσιακές δομές πολιτικής και κοινωνικής δράσης (κόμματα, συνδικάτα), η συμμετοχή τους στις δημοκρατικές διαβουλεύσεις είναι χαμηλή. Οι οργανώσεις νεολαίας πλήττονται και αυτές από την κατάσταση αυτή και νιώθουν την ανάγκη να ανανεωθούν.


Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι οι νέοι δεν ενδιαφέρονται για τη δημόσια ζωή. Οι περισσότεροι επιδεικνύουν σαφή θέληση να συμμετέχουν και να επηρεάζουν τις επιλογές της κοινωνίας - αλλά με πιο ατομικές και πιο συγκεκριμένες μορφές δέσμευσης πέρα από τις παλιές δομές και τους παλιούς μηχανισμούς συμμετοχής.
Εναπόκειται στις δημόσιες αρχές να καλύψουν το χάσμα ανάμεσα στη θέληση των νέων να εκφραστούν και των μεθόδων και των δομών που προσφέρουν οι κοινωνίες μας για το σκοπό αυτόν, αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος να διευρυνθεί το έλλειμμα της συμμετοχής των πολιτών, ακόμα και να ενθαρρυνθεί η αμφισβήτηση.
Το φαινόμενο αυτό επιβεβαιώνεται επίσης απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με την οποία οι νέοι διακατέχονται γενικά από ανάμεικτα συναισθήματα. Για αυτούς, η Ευρώπη είναι παράλληλα χώρος όπου προβάλλεται ο σεβασμός των θεμελιωδών αξιών και χώρος στον οποίο ζουν, σπουδάζουν, εργάζονται και ταξιδεύουν. Ωστόσο, οι θεσμοί που διαχειρίζονται το χώρο αυτό τους φαίνονται απομακρυσμένοι και ότι λειτουργούν κεκλεισμένων των θυρών Η διάσταση αυτή ανάμεσα στους νέους και στην Ευρώπη αποτελεί ένα μόνον παράδειγμα της απόστασης που διαπιστώνουμε ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς λαούς και στις «Βρυξέλλες». Ωστόσο, κατά την επιδίωξη του κοινοτικού οράματος, κυρίως με την προοπτική της διεύρυνσης, πολλά εξαρτώνται από την προσάρτηση των νέων γενεών. Είναι σημαντικό να τις κάνουμε να συμμετέχουν ως ενεργοί εταίροι στην εκπόνηση συγκεκριμένων σχεδίων, που να ανταποκρίνονται στην κατάσταση τους, στις προσδοκίες τους και στις ικανότητες τους.
Η παγκοσμιοποίηση
Τηρουμένων των αναλογιών, την ίδια αυτή ασυμφωνία διαπιστώνουμε μεταξύ των νέων και του φαινόμενου της παγκοσμιοποίησης. Οι νέοι της Ευρώπης ζουν σε κοινωνίες ανοιχτές στις εξωτερικές πολιτιστικές και οικονομικές εξελίξεις. Οι νέοι αυτοί έχουν τον κόσμο ως κλίμακα αναφοράς τους και υιοθετούν χωρίς τύψεις ορισμένα προϊόντα σύμβολα της παγκοσμιοποίησης. Στην περίπτωση αυτή, μεταξύ άλλων, τις τεχνολογίες της πληροφορίας, όπως το διαδίκτυο, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και η κινητή τηλεφωνία. Σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο 55.1 «Οι νέοι ευρωπαίοι το 2001» (ΕΒ 2001), η αναλογία των ατόμων ηλικίας 15-25 ετών που δηλώνουν ότι χρησιμοποιούν τακτικά τον υπολογιστή, συνδέονται με δίκτυα, παίζουν βιντεοπαιχνίδια, υπερδιπλασιάστηκε από το 1997, περνώντας από το 21 στο 43%. Αλλο σημαντικό στοιχείο: το 80% των νέων χρησιμοποιεί τακτικά το κινητό τηλέφωνο.
Παράλληλα, αμφισβητούν ορισμένες από τις συνέπειες της στο όνομα της κοινωνικής δικαιοσύνης, του ανοίγματος προς τους άλλους και της λεγόμενης «βιώσιμης» ανάπτυξης. Εκφράζουν αμφιβολίες για τα διεθνή όργανα, η πρόσβαση στα οποία τους φαίνεται δύσκολη, η λειτουργία τους-περίπλοκη και η διάθεση τους να συμμεριστούν τις δικές τους ανησυχίες ανύπαρκτη. ' Η τουλάχιστον αντιφατική αυτή σχέση μεταξύ των νέων και της παγκοσμιοποίησης αποτελεί σύμπτωμα δυσφορίας και δεν μπορεί να αγνοηθεί.


«Think Global – Act Local»
Το "Σκέψου σφαιρικά - δράσε τοπικά" υιοθετήθηκε από την Ε.Ε. δια του προέδρου Σαντέρ, στο Δουβλίνο στα πλαίσια της Ιρλανδικής Προεδρίας. Αυτό αποτελεί και κατά σταθερή άποψη μας μια φράση κλειδί και οδηγό μαζί, στον τρόπο σκέψης, προγραμματισμού και υλοποίησης πρωτοβουλιών.
Φαίνεται όλο και περισσότερο αναγκαία η ανάληψη πρωτοβουλιών σε τοπικό επίπεδο, που μπορεί να είναι ένα Συμβούλιο Περιοχής, ένας Δήμος, μία Κοινότητα, ένας οικισμός. Η ενίσχυση της τοπικής δράσης από την Ε.Ε. έχει την πρακτική της εδώ και αρκετά χρόνια. Σήμερα όμως γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική. Φαίνεται ή μάλλον είναι βέβαιο ότι η τοπική δράση αποτελεί τον καταλύτη της έγκαιρης δρομολόγησης ενεργειών για επίλυση προβλημάτων και προώθηση της ανάπτυξης εκ των κάτω προς τα άνω. Γι' αυτό εξάλλου ενισχύονται από την Ε.Ε., αναπτυξιακοί σύνδεσμοι, αναπτυξιακές εταιρίες και κάθε άλλο τοπικό σχήμα.
Η τοπική δράση όμως έχει μία προϋπόθεση. Την αξιοποίηση του ενδογενούς ανθρώπινου δυναμικού. Υπάρχει αναμφισβήτητα ικανός αριθμός επιστημόνων, κύρια νέων, οι οποίοι είναι εξειδικευμένοι σε πολλά θέματα. Είναι όμως πολλά και τα θέματα που έχει και οφείλει να αντιμετωπίσει η τοπική κοινωνία.
Οφείλουμε όμως να επισημάνουμε το γεγονός ότι η αξιοποίηση όλων των φυσικών και οικονομικών πόρων απαιτούν τεκμηριωμένες προτάσεις και παρουσιάσεις.
Ο ανταγωνισμός είναι δεδομένος και πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ'όψιν ότι τίποτε πλέον δεν γίνεται στην τύχη, τίποτε πλέον δε χαρίζεται σε επίπεδο προγραμμάτων. Οι προοπτικές διεκδίκησης είναι σημαντικές αφού υπάρχει κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό, Η πνευματική ηγεσία ενός χωριού που εκφραζότανε, παλαιότερα κύρια με το δάσκαλο του, έχει πλέον διευρυνθεί σε απίστευτο βαθμό, πολύ περισσότερο στις πόλεις.
Η σφαιρική αντίληψη σ' όλα τα σύγχρονα θέματα και για ευρεία περιοχή εμπεδωμένη μέσα από συνεχή έγκυρη και έγκαιρη πληροφόρηση και ενασχόληση αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη δρομολόγηση μιας τοπικής δράσης. Διαφορετικά διατυπωμένη η αρχή αυτή αλλά με πλήρη αντιστοιχία και προσέγγιση, για παράδειγμα, οφείλει να λάβει κανείς υπ'όψιν τα  δεδομένα  της ευρύτερης περιοχής  προκειμένου  να  αξιοποιήσει τα  συγκριτικά πλεονεκτήματα του χωριού, του οικισμού του.
Η φιλοσοφία της μελλοντικής πολιτικής της Ε.Ε. "Think Global - Act Local" , "σκέψου σφαιρικά - δράσε τοπικά", αποτελεί οδηγό για όλες τις πρωτοβουλίες που είμαστε υποχρεωμένοι, πλέον, να αναλάβουμε από την εξέλιξη των πραγμάτων και την ευθύνη, φυσικά, που οφείλουμε να διακατεχόμαστε έναντι της επερχόμενης γενεάς.

 gnorimia-me-kilkis  kilkis2013